Een paar weken geleden hebben we de verhandelde Gouda 'City Life' (en ik gebruik de term losjes) voor een midweek van rust en ontspanning op een van onze Nederlandse eilanden, Texel. Dit was, net als onze eerste keer daar. We waren totaal Texel maagden. Weinig konden we vermoeden. Nu moet je begrijpen dat mijn land is te klein dat je zou kunnen passen in de staat Texas ongeveer 22 keer. Dus voor Nederlandse begrippen was dit een reis gelijk aan de vlucht het land.

Natuurlijk, er iets moest gebeuren tijdens onze eerste reis die er zijn, het is een universele wet. En zo deed. We werden getroffen door een storm die een week-een grote storm in ONZE vakantie week geduurd en ik had nog steeds met die verdomde zee over te steken met een veerboot. Stop grijnzen! De woorden Storm en Zee? Nooit meer in dezelfde zin, dan kunt u, of echt slechte dingen zullen gebeuren. Tot zover onze vakantie week ... en het weer goden glimlachte een wrede glimlach van triomf.

Hoe dan ook, kwamen we naar huis gaan een dag te vroeg als gevolg van het slechte weer. Maar ook al was het regenachtig, stormachtig en vervelende tijdens groot deel van ons verblijf hebben we merken de ongelooflijke schoonheid van Texel. We zullen zeker weer te bezoeken, op een dag, als we behandeld met onze trauma's en veroverde onze angsten. We hebben echter merken een nogal vreemde ding terwijl op vakantie daar ...

Het ging op zoek onheilspellende de ochtend hebben we 16.172 zakken geladen in onze kleine auto en reed tot aan de kust. Het land was bedekt met een grijze deken, begon het te regenen en het duurde niet lang voordat ik regenbui. Het duurde niet stopt met regenen voor een volledige week. Gelukkig was de lucht langzamerhand blauw toen we aankwamen bij Den Helder.

Kiddo is enthousiast over te gaan op de grote boot, zoals hij het noemt de veerboot. Ik was minder enthousiast. Ik heb geen een ding voor veerboten, dus ik was geen happy camper 'til het moment dat we bij de kust. Ik hou wel van om mijn benen op vaste grond, geen cruiseschip kinda girl hier.

Als ik had geweten was dit de laatste glimp van blauwe lucht zou ik te zien krijg voor een tijdje, zou ik hebben genoten van het meer! Het was behoorlijk daar, dat wel. Zo veel open ruimte en frisse lucht.

Ik kon wennen aan het zien van deze buiten mijn woonkamer raam, dat is zeker. Mijlen van niets anders dan grote open ruimte, karnen grijze zeeën en uitgestrekte hemel in elke richting.

Met een paar af en toe schapen en paarden alleen maar letten op hun eigen bedrijf. Echt zen.

De lucht begon weer te kijken onheilspellend. Oke, dus ik heb bewerkt the heck uit deze, maar het is echt wel te krijgen bewolkt!

En toen zagen we de eerste. Wat de heck is dit? Het is alsof ze gestopt met het bouwen zodra de schuur werd halverwege gedaan. We lachten hem uit, denkend was het gewoon een boer die kreeg creatief het moment dat hij buiten liep van het geld.

Maar toen zagen we een ander.

En nog een. Ze rezen als Walmarts. Geef toe het ziet er een beetje vreemd!

U kunt een bezoek brengen aan Texel en niet een reis naar de vuurtoren. Is dat een schattig klein dorpje aan de voet van de vuurtoren, of wat?

Het weer echt messed dingen voor mij. Het oorspronkelijke plan was om hier te gaan 's nachts en de vuurtoren met behulp van een zeer lange sluitertijd te schieten.

Gelukkig voor mij waren er veel mooie dingen te zien en te fotograferen. En veel winderig strand loopt met warme chocolademelk na afloop.

We waren verrast te ontdekken dat niet alleen waren we dicht bij het strand maar er was een groot bos vlak naast ons huisje ook.

Er waren veel indrukwekkende landschappen scènes.

En God stralen schijnt neer op kleine dorpjes baden ze in mysterieuze zilveren licht.

Zoveel schoonheid. Maar toch, er is een ding dat ik ben echt benieuwd.

Wat is er met al de halve schuren, Texel?